Williams Quintet

Passie voor kamermuziek die verder gaat
dan de traditionele kwartetten en kwintetten
Maak Kennis 

Programmavoorstel Williams Quintet

Bijzondere bezetting met minder bekende maar mooie, toegankelijke luistermuziek.


Ralph Vaughan Williams (1872 – 1958)
Kwintet in D majeur (1898) 25'
I Allegro moderato
II Intermezzo: Allegretto
III Andantino

IV Finale: Allegro molto


Zdeněk Fibich (1850 – 1900)
Kwintet in D majeur opus 42 (37')
I Allegro non tanto
II Largo

III Scherzo – con fuoco e feroce
IV Finale – Allegro con spirito


Dit programma kan aangevuld of afgewisseld worden met andere werken. Dit kunnen andere kwintetwerken zijn van bijvoorbeeld Waldemar von Baussnern of Thomas Dunhill. Ook werken voor diverse trio- en kwartetbezettingen behoren tot de mogelijkheden. Daarbij kan gedacht worden aan bezettingen als hoorn, klarinet en piano (bijvoorbeeld van Carl Reinecke) of klarinet, viool en piano (bijvoorbeeld van Pierre Max Dubois).


Het Kwintet van Vaughan Williams uit 1898 is een van zijn vroegere kamermuziekwerken. Hij heeft zich voornamelijk laten beïnvloeden door Johannes Brahms, maar toch is ook duidelijk Engelse charme en vooral humor (bijvoorbeeld in het Intermezzo) hoorbaar. Vaughan Williams wilde niet dat zijn vroege werken zouden worden uitgegeven. Zijn vrouw Ursula Vaughan Williams stond 40 jaar na zijn dood in 1958 toe, dat bepaalde werken toch gepubliceerd en uitgevoerd mochten worden, waaronder dit Kwintet in D majeur.

Zdeněk Fibich is met Antonín Dvořák en Bedřich Smetana één van de grootste Tsjechische componisten van de 19e eeuw. Dat Fibich veel minder bekend is gebleven dan Dvořák en Smetana, komt omdat hij minder nationalistisch componeerde dan de laatste twee. Fibich's internationale opvoeding is terug te horen in zijn werken. Zijn Duits romantische idioom met invloeden van Weber, Mendelssohn, Schumann en later Wagner heeft aspecten uit de Boheemse volksmelodiën en ritmes. Fibich schreef meer dan 600 werken, waaronder 7 opera's en zijn bekendste werk Poem voor solo piano. In het kwintet gebruikt Fibich de blaas- en strijkinstrumenten naast de piano om ongebruikelijke toonkleuren te creëren. Fibich's uitgever wilde een versie voor standaard pianokwintet, in de veronderstelling dat de originele versie niet zou verkopen.